ደሮና

ተስፋ አሎ ግን ዝወሃብ
ብመራሒ ደሮና ዝጋልብ
ህዝቢ ሬሳ ዓዱ ክስሕብ
ሰዓብቲ ደሮና ክኣኻኽብ
ብሽም ውጹዓት ክንግድ
ብልሙሳት ምዉታት ክዛረብ
ደሮና ተበቲኑ ኣብ ዓለም።

ቶባእ! እርጋን’ድዩ ዕብዳን ሕርቃን’ዩ ስኽራን ምንጪ’ዚ ኹሉ ስሕታን።

ኣብ ቅድሚ ካመራ ኣብ ቅድሚ ኣሬባ
ንምስክር ዘሕንኽ ዘረባ።
ወይሰብ ደቀይ እንታይከ ኽትብሉ
ዛርቲ ድኣ ከይህሉ
ኣብ ሓንጎሉ ሰፊሩ ዘሽካዕልለሉ።

ብኹሉ መዳይ ስኢንዎ ምእላይ
“ላይ ኣናዘር ላይ” ጥራይ
ቀላሲት ዘረባ ብሒታቶ ውራይ።
ዘገርም’ዩ መዐቀኒ ዘይብሉ
ተጎቢኡ ብኣሉ

ቃለ-መሓትት ነቢዪ ኢሰያስ

ካብ ጀርመን

ክሓተን’ዶ ነዘን ዘጣቕዓ
ድግድጊት ዓጢቐን ሓዊ ዝውልዓ
ኣብ መቓብር ደቀን ዝስዐስዓ
ብሕማቕ መልሓሰን ዝብድዓ
ኣንጻር ሰላም ኣምላኽ ዘቖጠዓ
ማሕጸን ዝወለዶ ዝርስዓ
የዐጽምቶም ትውጋእክን ተቖጢዓ፤
 
ገሪሙኒ እንታይከ ኢዩ ጉዱ
ጊዜ ዲዩ ወይቲ ሰብ ዓቢዱ?
እዚ ኹሉስ እንታይ ሽበድበዱ
ሎሚ ዲዩ ህዝቢ ተኣጊዱ?
ካብ ቅድሙ ሕማቕ ተፈሪዱ
ካብ ዓዱ ክወጽእ ተገዲዱ
ሽማግለ ዓዲ ተዋሪዱ
ዐውር ምስ ተሰደ ዘይሰንበዱ
ንሓደ ሰብ ክንድ’ዚ ዝዓብዱ
እንታይ ይብሉኹም እቶም ዝኣገዱ
ንህዝቢ ኤርትራ ተዋሪዱ፤

ጽሉል ኣብ ኢንተርነት።

እወ! መማዕረግቲ ጽልኢ ሓሶታት ዝነፍሑ፡
ወገኖም ቀቲሎም ምስ ጓኖት ዝነብሑ፡
ሓቂ ንኸምስሉ፡ ፈልዮም ዘቃልሑ፡
ንብዙሓት ንምቕታል፡ ቁንጡር ዘመቕርሑ።

ኣይዓቕሞምንዩ ብዙሕ፡ ዝሞቑ ኣብ ጸቢብ፡
ፍቕሪ እንተ ረኣዩ፡ ዝደልዩሉ መንቅብ፡
ዘይዕደለይናታት፡ ሰብ ዝርግና ጥበብ፡
ሰቦም ዝመነዉ፡ መዳቕስቲ ሰበብ።

ወይለካ ንብርሰት ሕዝብን ሀገርን ምስ ህግደፍ እትሃልል ዘሎካ፤

ተአጊዶም ህግደፍ ኢልካ ዓበድበድ
ንመን ንምድሓን ኢዩ ብሰላማዊ ንሰልፊ ዘብዘብ
ብሕልና እንዶ ግዳ መናባብሮ ሕዝብና ንተዓዘብ
ንውድቀቶም ድአ ምስ ዉጹዕ ወገንካ ተላዘብ
ብዙሕ ረብሓ አሎካ ናይ ሕልና መኽሰብ።
 
ንሕና ንህግደፍና ህግደፍና ንአና
እናበልኹም እትጭርሑ አብ ኲሉ ጐደና
ቕልውላው መንነት ድዩስ ጉድለት ጥዕና
ቃልኪዳን አሲርኹም እምበአር ንብርሰት ሀገና
ብአካትኹም ሓሲሩ ወዮ ክቡር መንነትና።

ሜዲተራንያን

ዋርሳይ!

ነዊሑ ጉያኻ ዱዃ ምስ ዋለኻ
ዓዲ ምስ በረኻ፣ ብረሃጽካ ጭቅዩ
ብንብዓትካ ጠልቅዩ ብደምካ ቀምብዩ።
 
በልስ’ኪ
እንተተሓትት’ሲ! እንታይ’ዩ ቱ’ዝውረስ
ዝጠዓም ዝቕመስ። ቃልሲ ድዩ ገድሊ
ወይስ ወተሃደራዊ ዕጥቂ ተቖጺሩ ሃብቲ
ክውረስ ዝተደልየ ከም ርስቲ።

“ሞቱ ዝቐደሞ”

 ኣብኣ ነቒጹ ሓዲሩ
ከም ቋንጣ ተንጠልጢሉ
ነቲ ዘጽደፎ ገደል ዘሕኵር
ግዲ ገዛእ ኣእጋሩ እውን ሲኢኑ

እዋን!

በዓል-እዋን ዝጸየቖ
ንወራሲ ኽጨንቆ
ተኺሉ ዘጽደቖ!
ንሓዋሩ!
ለባም ክብርቁቖ
ዓቕሚ ከይጽንቀቖ
ንዘትየሉ ነርቅቆ
ከምዓቕምና ነስንቆ
ከይሰኣን መዋድቖ።