“ ኣበይ’ዩ ባ ነይሩ እቲ ባርነት?”

ከበሮ ተደሲቝ ዑብዑብ ተሃን ምስ ተፈደሰ…
ባርነት ኣጕሪዑ ናጽነት ሃጽ ኢሉ ምስ ነፈጸ…
ኣስናንሲ ገና ግህጽ ይብል ኣሎ…
ዱርዕ ጣቓ
ብርሃን ጸዳል እንዳመሰሎ….
ቋሕ ሰም ድማ የብዝሕ
ኳዕታ ክፈጥር ካብ ድፍድፍ ጸለሎ….

ኣብቲ ሓመድ ንሓመድ ጕዕዞ
መንፈስ ተበቲዅ ስጋ ዝግነዞ…

ብትማሊኡ ንመን?
ኣብ ምእንቲ ምንታይ እዚ ኵሉ…?
ነዚ እንተዝሓትት እቲ መላሲ
ሕልኑኡ ረዲዩ
ቍስሊ ውሻጡኡ ምረኸበሉ ፈዋሲ 
 
ሻቡ…

ስጋ…..ኣኺልዋ…
ኣብ ሓመድ ሰፊራ
ብኸሙኡ ብሓመድ ተጠቢራ..
ገና ምናባር ከይጀመረት
ንስለ ሓመድ ምንባር
 ንሱ’ዩ ሕመረት ምንባር ተባሂላ

ኣበይ እሞ ፈሊጣቶ
ኣብ ውሽጢ ስጋኣ ዝተቐብረ
ዓፈል ውሻጠ
ጓንጓ ኣትሪፍዋ
ስጋ ኣዕጽምታ እንዳመጅረጠ

ግና…

ንሳ….ዛዕ ኢላ
እንታይ ይዓብስ
ኣብ ቦትኣ ስላዕ ገረብ እንተኸበረ…
ጡዋፍ እውን ይበኪ… የብኪ…ኣሎ
ከምስል ከምሰልስል
ምዛዝ ታሪኻ እንዳዘከረ….

ነዚ እሞ መን ኣቕሊብሉ
ሰብ ዘዝወደቖ…
 ደንጎላ እንዳነገሶ…
ከመይ እሞ ጽሙእ መሬት
 ደምካ ፊት ዘይብል..
ሕሉፍ ታሪኽ ዝደገሶ
 
እባ….
  
 
ኣበይ’ዩ  ነይሩ እቲ ባርነት
ከም ዝሓለየ
ቦሎኽ ዝበለ ኣብ ጽምብል ናጽነት?

“ ኣብ ውሽጢ ሓደ ታሪኽ ሓደ ወለዶ ክልተ ተመሳሳሊ በደል ክፍጽም ሃየንታ ኣለዎ፡፡”

ኪሮስ ዮውሃንስ
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it